DANIEL NOVAK: SUPER NOVAK!!!

Oei, dat was een vette streep door de rekening. Andrew Sullivan zou komen. Maar kwam niet. Dus moest Donar weer op zoek naar zijn 10e man. Nooit te beroerd om mee te zoeken, werden op het gastenboek vele suggesties gedaan. De gegadigden werden groter en groter. Tot we uitkwamen bij een dominante insidebeul. Eentje van zeker 2.10 m. Minstens 120 kilo zwaar. Voor minder deden we het niet.

En toen was daar Daniel Novak. 2.01m Absoluut geen 120 kilo zwaar. Eigenlijk meer een outside speler. Hij schoot ook wel heel veel drietjes, zo leerde een snelle google-search. De wenkbrauwen gingen op half zeven!

Daar bleven ze een aardig tijdje hangen. Want oei, dat begin. Lucht schieten. Dat kon hij goed. Dat zagen we wel. En het was dat Boot direct zijn vertrouwen in hem uitsprak. Anders waren we nog ongerust geworden ook.

De ommekeer

Maar zie. Op een druilerige zondagmiddag begin december. De Sint had zijn hielen net gelicht. De ploeg draaide tot dan voor geen meter. Stond derde. Van onderen! De èèn na de andere geblesseerd. Op die zondagmiddag stond Donar in het veld met ‘een man en een halve paardekop.’ Rotterdam wachtte. En toen, out of the blue, werd Rotterdam verpulverd. Met 77-49. Keilde Daniel Novak zo maar 5 van zijn 8 schoten raak. En konden de wenkbrauen weer terug in hun gewone stand.

Het zou het begin blijken van een opmerkelijke Donar revival. Van de 23 nog resterende games werden er 18 gewonnen. Blies Daniel Novak vanaf dat moment zijn partijtje mee. Maar ook niet echt veel meer dan dat. Hij was er wel. Maar horen deed je hem niet echt.

De geboorte van Super Novak

Hoe hij het deed, deed hij het. Maar in de illustere play-offs van 2003-2004 speelde ‘muzikale’ Novak plots de eerste viool. Met de 5e finalegame tegen Den Bosch als zijn ware ‘magnum opus’.

Het werd de game waarin Super-Novak werd geboren. Een game om in te lijsten. Eentje die Donar op match-point van het kampioenschap zette. Het Dagblad kopte de volgende dag met koeieletters: ‘SUPER-NOVAK’ ZET DEN BOSCH MES OP DE KEEL. Weten we het nog? Bij rust 38-46 achter. Toen dat derde kwart. Erop en erover. Dankzij vooral Daniel Novak. Keilde er 3 driepunters in. Den Bosch gevierendeeld!

Het kampioensboek recenseerde: ‘De basketballers aan Groningse zijde mochten èèn speler op hun knieen danken: de Slowaak Daniel Novak, voor de gelegenheid omgedoopt tot Super-Novak’.

Novak zelf? Bleef de bescheidenheid zelve. ‘Er moet bij onze kleine groep elke wedstrijd een speler opstaan en dit keer was ik dat.’

Keizerlijke stats

Inderdaad, dit keer was hij dat. En hoe! Laat de stats van die herorische Novak-game nog eenmaal als kostelijke Rioja over je tong rollen en geniet nog eenmaal van die zoetvolle afdronk:

23 punten. 3 op 4 tweepunters. 5 op 9 driepunters. Een schotpercentage van een vette 60% en ook nog eens 8 rebounds! Wat een game!

En wie zette vervolgens in de allesbeslissende overtime-game nummer 6 in Den Bosch via een vrije worp het eerste overtime-punt op het bord? Daniel Novak. Opnieuw werd bewezen dat wie het eerst in overtime scoort, de game wint. Het was Novak die dat klusje klaarde! Natuurlijk Novak!

De bekroning

Donar kampioen! Daniel Novak kampioen! Onder toeziend oog van paps en mams. 1200 kilometer in de auto afgejakkerd. Om erbij te zijn. En Novak vond het prachtig. ‘Ik vind het zo mooi dat ze hierbij kunnen zijn. Dat ze kunnen zien hoe al deze mensen van me houden’.

Het seizoen 2004-2005 acteerde Donar ijzersterk in de reguliere competitie. Wel weer op zijn Donars begonnen met twee nederlagen. Maar daarna nauwelijks meer te kloppen. Novak krikte zijn stats aanzienlijk op. Een kleine 10 punten en ruim 8 rebounds per game. 3 mooie doubles-doubles. Eentje tegen Almere met 15 punten en 11 rebounds. Eentje tegen Leeuwarden met 16 punten en 10 rebounds. En nog eentje tegen Almere met 15 punten en 15 rebounds.

Het Europese ULEB hoogtepunt

Wie herinnert zich niet die formidabele pot voor de ULEBcup thuis tegen Oostende op een heerlijke avond ergens in november. Een pot die met gouden letters staat vermeld in het Donar-Geschiedenisboek. Gewonnen met 97-85. Met Daniel Novak in de absolute hoofdrol. Mikte al zijn driepunters raak. 5 in getal! Werd topscorer met 19 punten. En plukte ook nog eens 8 rebounds.

1e in de reguliere competitie. Winnaar van De Beker. Een prachtig ULEBcupseizoen met 3 gewonnen games. Maar voor sommigen, misschien zelfs velen, werd dat alles in 80 minuten overboord gekukeld. Leeft het seizoen voort als een verloren seizoen. Waarom toch? Maar is het niet tekenend dat juist Daniel Novak in Groningen tegen Bergen op Zoom wel thuis gaf? 7 van zijn 10 schoten waren raak. Werd met 19 punten topscorer. Nota bene het hoogste aantal door hem in dat seizoen gemaakt!

Wisselvallig

En wie trok afgelopen seizoen de kar toen T & T wegvielen? Toch vooral Novak. 9 games moest Donar het stellen zonder Travis Reed. 9 games waarvan er 6 verloren gingen. Maar Novak bleef bewonderenswaardig overeind. Scoorde in die 9 games een kleine 15 punten per game. Ruim boven zijn normale gemiddelde. In die 9e game thuis tegen Zwolle scoorde Novak 18 punten met 3 op 3 driepunters.

Maar het loeizware seizoen eiste bij Novak haar tol. Curieus genoeg precies op het moment dat Reed terugkwam. Soms haast wat verloren schuifelde hij door de games. Op zoek naar iets dat hij niet vond. Zijn driepuntertjes vielen steeds moeizamer. In de laatste 10 games van de competitie 53 pogingen. Slechts 12 raak. Een schotpercentage van 22%(!)

He ’s back!

Maar zie. In de play offs stond Novak er weer. Zoals heel Donar er stond. Drie prachtige play-offseries. Met die tegen Den Bosch als waardige apotheose. De driepunters van Novak vielen in die finale-serie weer als rijpe appeltjes. 26 pogingen, 12 raak. Een schotpercentage van 46%(!)

Zie hier in een nutshell de carriere van Daniel Novak in Groningse dienst. 3 prachtige jaren. 3 jaar lang de trouwe vazal van Ton Boot. Die niet naliet altijd hoog op te geven van zijn inzet en werklust.

He ’s gone!

Afgelopen zomer hebben de wegen van Donar en Novak zich gescheiden. Donar ging ‘iets nieuws doen’. En Novak ook. Vond onderdak bij het tjechische Prostejov.

Woensdagavond is hij nog eenmaal terug in ‘zijn’ Martini Plaza. Speelt hij nog eenmaal voor ‘zijn’ publiek. En ondanks dat hij het shirt van de Slowaken draagt, zullen we luid en duidelijk kenbaar maken dat hij voor altijd ‘de onze’ blijft!

Sheba