Game 2 Donar-Den Helder: Donar hervindt zich
Het is de kop in de Telegraaf daags na de game. Tot in de tweede helft is er nog bitter weinig van te merken. Van dat hervinden. Bij rust 29-32. En daarna zelfs 35-41. De 2-0 voor Den Helder lijkt in de pocket. Het Nieuwsblad schrijft: ‘De lichaamstaal van de Groningers, de vermoeide, verwijtende blik naar elkaar of de grond en de score; alles leek te wijzen op wat de Duitsers even onvertaalbaar als fraai een Vorentscheidung plegen te noemen’.

En Vreeswijk? Die zit weer een groot gedeelte van de eerste helft op de bank. Vat zijn verdedigende taken lichtvaardig op. Vindt Pinas. De onverbiddelijke Pinas. ‘Iedereen mag een fout maken, maar voor spelers die verzaken ken ik geen pardon’.

En zo is de finale ruim 1.5 game oud. Is Vreeswijk de gebeten hond. En lijkt Den Helder alle paaseitjes in dat weekend te gaan verorberen. Tot.....?

Tja, tot dat Donar het grijs genoeg vindt. Het Nieuwsblad schrijft: ‘Op het moment dat Donar ook in eigen hal verpletterd dreigde te worden werd evenwel de neerslachtige blik verruild voor een wilskrachtige. Taai verdedigen, twee scores en een vrije worp brachten de Groningers terug in de race’.

Het is de beslissende run in de game. Een run die op prachtige wijze wordt verzilverd met een driepunter. Een driepunter van.... de gebeten hond. Eèn actie en het lek is boven. Het zal de opmaat blijken voor de wederopstanding van Mike Vreeswijk. De play off finale 1998 is ook voor hem begonnen!

18 punten. 7 rebounds. 4 steals en 3 assists. Het is de gave oogst van een getergde speler. Ook Pinas heeft voor zijn tweede helft ‘niets dan lof’. En zo worden in dat weekend de paaseitjes toch nog netjes verdeeld. Met dank aan vooral Donnell Thomas (24 punten) en een gebeten hond!