UIT DE OUDE
DOOS: 1998 play off finaleserie Den Helder tegen Donar
Het Nieuwsblad van het Noorden weet het zeker. ‘Het wordt nooit meer zo spannend
als toen’. Het is de vette kop in de krant van zaterdag 11 april 1998. De play
off finale tussen Den Helder en Donar staat op punt van beginnen.
Verslaggever Harry Hesseling schrijft een gorgelende prelude: ‘De
basketbalkoorts in Groningen, die het kwik in de thermometer tot verbluffende
hoogte kan opjagen, is in alle hevigheid teruggekeerd. De Evenementenhal is weer
een ware basketbaltempel en de toegangskaartjes zijn in een mum van tijd
uitverkocht. Op haar bijna 25-jarige leeftijd begint Donar vandaag voor de
tweede keer aan de laatste etappe op weg naar de landstitel’.
Maar Hesseling weet èèn ding zeker; zo spannend als toen kan het onmogelijk
worden. En toen, is dat kampioensjaar van Donar in 1982. Wat volgt is een mooi
verslag van die wurgend spannende finale-reeks tegen Nashua. Den Bosch.
Paginagroot!
Ook De Telegraaf beschouwt voor: ‘Zelden ontliepen de twee finalisten elkaar zo
weinig. Het Nederlandse basketbalpubliek kijkt dan ook reikhalzend naar deze
tweestrijd uit en zal de sporthallen in Den Helder en Groningen ongetwijfeld
doen uitpuilen’.
Aan een voorspelling waagt men zich niet. Dat laat men over aan enkele
‘coryfeeen’ uit het basketbalwereldje. Waaronder natuurlijk Boot. Hij vertelt:
‘Ik vind het verrassend dat Donar in de finale zit. Toch denk ik dat Den Helder
kampioen gaat worden. Ik heb het idee dat het individueel betere spelers heeft
die toch ook als een hecht collectief kunnen opereren. Bovendien lijkt Donar me
iets wisselvalliger’. Aldus Boot.
Zo spannend als toen kan het onmogelijk worden? Donar iets wisselvalliger? Lees
en huiver. En oordeel zelf.
Een verslag van een prachtige play off finaleserie. In een aantal delen. Game
voor game. Een te laag hangende ring? Een getergde Mike Vreeswijk. Een gemiste
vrije worp. Het voetje van Franke. Scheidsrechter Rolvink. Donar vs corruptie:
1-3. Donar-fans in de kantine. De herrijzenis uit de dood. De laatste
thuiswedstrijd van Dondergod. Een gouden driepunter. En de Grote Markt.....?
Game 1
Den Helder-Donar: De ring
Driemaal mikt Mike Vreeswijk een driepunter. Driemaal op de achterkant van de
ring. Bepaald niet ‘des Mikes’. De Driepuntskoning bij uitstek. En daar komen de
verhalen. Hangt de ring niet te laag?
Plots herinnert zich iemand Charis Sideris. Had die in 1989 niet de Heldenaren
op hetzelfde vergrijp betrapt? 5 centimeter scheelde het maar liefst. De
boefjes! Coach Pinas doet ook nog een duit in het zakje: ‘Dat vermoeden heb ik
al jaren’. Vreeswijk komt met de voor de hand liggende oplossing. Meten die
handel. Maar ja, wel als het kalf verdronken is dus.
Want verdronken is het kalf. Bij rust al bijna. 42-32. Vooral door bankspeler
Jeroen Barth. Die keilt er in die eerste helft maar liefst 11 punten in.
Waaronder 3 driepunters. De Telegraaf jubelt: ‘Het was echter vooral de jeugdige
Jeroen Barth die het publiek op de banken bracht. Barth, normaal gesproken een
pure rolspeler, die ingezet wordt om anderen wat rust te gunnen, beleefde zijn
gouden momenten. Hij kon eenvoudig niet missen’.
En wie moet Barth verdedigen? Mike Vreeswijk. Daar komt dus niet al teveel van
terecht. Bij èèn van de schotpogingen van zijn tegenstrever maakt hij een fout
op hem. Wordt direct gewisseld. Vreeswijk is furieus. Trapt uit frustratie tegen
een reclamebord. Die van sponsor en keukenkoning Hans Verkerk. En dat niet, hè.
En dus krijgt hij een technische fout. Van 54-47 springt de stand naar 58-47.
Met dank aan Vreeswijk.
Pinas is furieus op zijn ‘sterspeler’. Laat hem tot het eind van de game zijn
zonden overdenken. Vreeswijk vindt het maar niets: ‘Ik heb emotioneel
gereageerd, maar Glenn ook door mij de rest van de wedstrijd op de bank te laten
zitten. Ik denk niet dat dat nou zoveel nut heeft’. Nou, hoeveel nut dat heeft,
zal blijken op Paasmaandag in Groningen. Ergens in de 2e helft.
Game 1 eindigt in een kansloze nederlaag voor Donar met 86-71. Met een
uitblinkende Chris Mims. En dus Jeroen Barth. De eerste slag is voor de
Heldenaren.
