Pavel Englický, een man van weinig woorden

Met zijn lengte van 2.10 is Pavel de langste speler van de selectie van dit seizoen. Vorig jaar werd de 25 jarige center nog kampioen met zijn ploeg Nymburk in zijn geboorteland Tsjechië en dit seizoen ervaart hij zijn eerste buitenlandse avontuur. Het bevalt hem hier goed en eerlijk gezegd, ook steeds beter.

Nederland was niet geheel onbekend voor Pavel. Als achtjarige kwam hij al wel eens op familiebezoek in Noord-Holland maar vorig seizoen had hij zeker niet verwacht om het volgende seizoen in Nederland te gaan spelen. ‘Door omstandigheden moest ik weg bij mijn ploeg in Tsjechië en via mijn agent hoorde ik van de Capitals die dit seizoen ULEB zouden gaan spelen. Toen viel mijn besluit al snel’.

Pavel is een man van weinig woorden. Hard werken, veel leren en trainen is zijn motto en samen met vriendin Lenka en hun 4 maanden jonge hond Tisha bevalt het hem tot nu toe goed in Groningen.’In het begin van dit seizoen moest ik erg wennen en voelde ik me onzeker. Voor het eerst spelend in het buitenland, een compleet nieuwe omgeving met nieuwe spelers en een coach die een zeer duidelijke mening over basketbal heeft. Ik speelde in het begin met te weinig zelfvertrouwen maar dat is gedurende de afgelopen maanden steeds beter geworden. Ik weet niet meer in welke wedstrijd het precies was maar één rake driepunter van mij luidde de grote ommekeer in. Mijn zelfvertrouwen steeg en ik durfde steeds meer initiatief te nemen. De coach speelt daarbij ook een erg belangrijke rol. Hij stimuleert mij en geeft me vertrouwen. Als ik een schot mis zegt hij me dat de volgende waarschijnlijk raak gaat en dat ik gewoon door moet gaan. De laatste maanden gaat het steeds beter en wordt mijn rol in het team steeds groter. Toch heb ik het gevoel dat ik nog veel beter kan. Ik geef mezelf nu het cijfer 6 en dat gaat zeker nog omhoog. Door veel en hard te trainen gaat dat er ook zeker nog aankomen en wil ik meer aan het publiek laten zien’.

Dagelijks belt Pavel met zijn familie in Tsjechië. Met zijn ouders en zijn jongere broer heeft hij een hele hechte band die ook erg belangrijk voor hem is. ‘Via de telefoon motiveren en steunen ze mij enorm en dat doet me veel’. Bovendien volgt hij het basketbal in zijn thuisland nog steeds op de voet en weet hij precies hoe zijn oude club momenteel presteert. ‘Tijdens de komende play-offs komt mijn broer naar Groningen om de wedstrijden te gaan volgen. Ik verheug me er nu al op dat hij er straks bij zal zijn’.

Naast het basketbal leest en slaapt hij veel, kijkt hij films, brengt hij tijd door met zijn vriendin en gaat hij regelmatig wandelen met zijn hond. Zodra het gesprek gaat over zijn hond beginnen zijn ogen te stralen. ‘We wilden heel graag een hond. Een paar andere spelers hebben ook honden en ik vind het heerlijk om samen met mijn hond een flink eind te gaan wandelen. In november heeft mijn vriendin in Tsjechië een Rhodesian Ridgeback gekocht omdat die honden daar een stuk goedkoper zijn. Een geweldig beest. We hebben hem de naam Tisha gegeven. Die naam heeft verder niet echt een betekenis, we vonden het gewoon een mooie naam voor hem’.

Pavel vindt het geweldig om in Groningen te spelen. ‘Ik was het niet gewend om voor zoveel enthousiaste supporters te spelen. In mijn vorige seizoenen zaten er maximaal 1500 mensen op de tribune waarvan er zo’n 20 waren die continue aan het aanmoedigen waren. Hier komen altijd veel enthousiaste mensen naar de thuiswedstrijden en dat vind ik geweldig. Het lijkt wel of Groningen qua supporters en speelhal in een hele andere competitie speelt dan de andere clubs in Nederland. Er is echt een enorm groot verschil. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de hal in Amsterdam. Geen sfeer, haast geen publiek en een troosteloze omgeving. Het publiek heeft me hier in Groningen zelfs al een paar keer uitgeroepen tot Man-of-the-Match en dat is natuurlijk fantastisch! Tijdens de wedstrijd merk ik er niet zoveel van want dan ben ik volledig geconcentreerd op de wedstrijd maar als het lawaai vanaf de tribunes echt extreem toeneemt dan merk je dat je bijna vleugels krijgt. Voor elke tegenstander is spelen in Groningen een zware opgave. De zesde man is hier absoluut sterk aanwezig’.

De competitie in Nederland is volgens Pavel sterker dan verwacht. ‘Ik dacht dat hier ongeveer op hetzelfde niveau zou worden gespeeld als in Tsjechië. Maar mede door de inbreng van veel meer buitenlanders in de Nederlandse competitie is het niveau hier hoger dan in mijn thuisland waar maar met maximaal 3 Amerikanen gespeeld mag worden. De kern van ons spel is de verdediging. Dat is de basis. En daarin speelt aanvoerder Niels een heel belangrijke rol. Het is voor het team maar ook zeker voor hemzelf erg vervelend dat zijn blessure weer opspeelt. Zijn karakter en inzet in vooral de verdediging neemt het hele team op sleeptouw en daar kan ik heel veel van leren. Alle teams in deze competitie zijn aan elkaar gewaagd en eigenlijk kan iedereen van iedereen winnen. Toch verwacht ik dat wij heel veel gaan komen want als de blessures straks allemaal weer achter de rug zijn dan zijn wij absoluut het beste team!’

Tot slot vroegen we hem wat hij vond van de stad Groningen. ‘Het is een gezellige stad met veel mooie oude gebouwen. Een leuk centrum met heel veel winkels en eetgelegenheden en waarbij iedereen ook gewoon Engels spreekt. Ik probeer trouwens in winkels ook al een beetje Nederlands te spreken. Door het lezen van de ondertitels die ik zie bij films leer ik het en eerlijk gezegd lijkt het ook veel op Duits en die taal spreek ik ook. Wat me verder vooral opvalt is dat het hier allemaal plat is. Geen bergen en heuvels zoals ik in Tsjechië gewend ben. Dat is vast ook de reden dat er hier zo veel fietsers zijn. Maar wat ik heel bijzonder vind is het feit dat je bij iedereen zo naar binnen kunt kijken. In Tsjechië zijn we namelijk erg gesteld op onze privacy. Als ik hier op straat loop kan ik gewoon zien wat mijn buurman aan het eten is! Heel bijzonder vind ik dat en eerlijk gezegd snap ik het ook niet helemaal’.

Weinig woorden maar een man met het hart op de goede plaats. Een echte teamspeler die het hier prima naar zijn zin heeft. Pavel heeft nog veel voor ons in petto.