“Door de jaren heen”

(door Eric Boorsma)

Laatste update: november 2008

Sinds eind jaren zeventig volg ik Donar en heb vele spelers zien komen en gaan: toppers en tobbers met verschillende karakters en eigenaardigheden. Aangezien de buitenlandse spelers mijn “vakgebied” zijn, zal ik mij veelal beperken tot de buitenlanders. Je bent geneigd met de slechterikken te beginnen en dat doe ik dan ook. Als eerste schiet mij de naam James Bradley binnen. Na zijn collegeperiode gedraft in de 2e ronde van de NBA, vervolgens een goed jaar in Italië en kwam na een paar wedstrijden in het seizoen 1980-1981 naar Nationale Nederlanden Donar  o.l.v. Maarten van Gent. Een powerforward met vele hoogstandjes en het publiek vond het geweldig. Echter hij verbruide het buiten de zaal en één van zijn laatste acties was het gooien van een kip door de spelersbus. Kortom, hij was niet te handhaven. Het werd een teleurstellend jaar. NND speelde toen ook met het fenomeen “Nederlandse Amerikanen”: John Franken (met zijn enorme dijbenen en prachtige drives naar de basket), Jimmy Dijkstra en Dennis van Wijk.

Het jaar daarop hield coach Maarten van Gent een grote schoonmaak met als resultaat een kampioenschap in 1982. In de finale won Nationale Nederlanden Donar met 3-1 van Nashua Den Bosch. Heerlijk om terug te denken aan forward Jimmy Moore (wat een fluwelen schot), de magere maar voortreffelijke center David Lawrence, de doordouwer Al Faber en de jongelingen Frank Ardon, Martin de Vries en Albert van der Ark.

Na het succesjaar stopte Nationale Nederlanden als hoofdsponsor. Helaas was het in die tijd ook moeilijk om een grote sponsor te vinden, maar gelukkig had NN nog wat centjes meegegeven. Het hoogtepunt in seizoen 1982-1983 was voor mij het Europa Cup I-duel in Bedum (de Evenementenhal was niet beschikbaar) tegen het wereldberoemde Maccabi Tel Aviv. Ik had vaak gelezen over de “klerekast” Earl Williams, maar moest even slikken toen zijn imposante lichaam de zaal betrad. Donar won overigens verrassend met 76-69 van deze Europese topploeg, maar verloor de return met 88-68.

Een zwarte periode brak aan, want er was geen basketball in Groningen tussen 1983 en 1986. Maar na regen komt zonneschijn, dus ook in Groningen. Jos Timmer nam het initiatief voor een comeback en samen met o.a. de “Groningers” Albert van der Ark, Frank Ardon, Martin de Vries, Jack van der Veen en Christiaan Volkers ontstond in het seizoen 1986-1987 het low-budget team Ahrend Donar o.l.v. de sympathieke coach Rupport Clements. In Dewayne Sheppard (de oudjes hebben het regelmatig nog over hem) had men een uitstekende kleine center en pakte vele rebounds met zijn katachtige sprong. En dan had je nog de vreemde Amerikaan Robert Sanders. Donar bereikte verrassend de play-offs, maar de heer Sanders haakte plotseling af omdat zijn oma was overleden. Merkwaardig was dat dezelfde oma het jaar daarvoor ook al tijdens zijn periode in Amsterdam was overleden….hoezo bedonder je je team?

En naam die mij ook binnenschoot: Abraham Okorodudu (spreek uit als Okorodoedoe). Een Nigeriaan die college speelde op Pennsylvania en die geen enkel team in Europa kon vinden, behalve Donar in 1987. Een miskoop, speelde nauwelijks, kon niets en verdween al weer na vier wedstrijden. Het seizoen 1987-1988 was een rampseizoen en men wist, onder toeziend oog van vele Groningse toeschouwers, degradatie te voorkomen door in IJmuiden te winnen van Akrides.

Dat Donar niet zwom in het geld, had natuurlijk effect op het niveau van de Amerikanen. Echter positieve uitzonderingen waren er ook zoals Bernard Day, de man uit Nebraska. In het seizoen 1988-1989 (met coach Jan Willem Jansen) kwam hij naar Groningen. Hij kon scoren en rebounden en was ook een teamspeler. En zijn vriendin maar gillen op de tribune als de scheidsrechters weer iets niet zagen. Dat jaar was ook het debuut van “Groninger” Robbie de Bruin, het talent dat enkele jaren later noodgedwongen moest stoppen vanwege een blessure. Opmerkelijk was ook de Amerikaan Tim Richardson, een veel te zware center met een enorm achterwerk. Zo groot, dat hij tijdelijk een aangepaste broek droeg. Speciaal voor hem liet men een “superlarge” broek maken. Echter toen de broek klaar was, was hij al weer ontslagen.

En in die tijd had je ook de geweldige derby’s tegen Meppel. Deze wedstrijden waren één groot feest en zeer gezellig.

Uit het seizoen 1990-1991 herinner ik mij center Ed de Haas voor het duw- en trekwerk. Een publiekslieveling en regelmatig hoorde je “Edje Edje” door de E-Hal galmen. Een zeer nuttige center van Amsterdam tijdens de VGNN-periode. En dan had je nog de Amerikaan Tony Oglesby. Het publiek vond er niets aan, maar Jan Willem Jansen prees zijn inzet e.d.. Genoeg lofuitingen, maar ook deze Amerikaan liet Donar in de play-offs in de steek door plotseling voor meer geld te vertrekken naar het zuidelijk halfrond. Mede door een blessure van Bernard Day en de vertrokken Tony Oglesby strandde men (met opgeheven hoofd) in de halve finale van de play-offs.

In de seizoenen 1991-1992 en 1992-1993 stond Marten Scheepstra aan het roer van VGNN Donar. Donar beschikte in 1991-1992 over goede Amerikanen, center Charles Bledsoe en Maury Selvin, aangevuld met nuttige Nederlanders. In de halve van de play-offs werd Donar uitgeschakeld door Den Bosch. In 1992-1993 kwam Hein Gerd Triemstra naar Groningen en Donar haalde o.a. de Amerikaan Jack Jennings binnen. Hij werd dat seizoen gekozen tot beste speler van de eredivisie (MVP). Ook een ex-NBA-er kwam terecht in Groningen: Tom Sewell.

Vanaf het seizoen 1993-1994 (t/m 2001-2002) begon het tijdperk onder coach Glenn Pinas. Het seizoen 1993-1994 was een teleurstellend jaar en Amerikanen (Scott Weeden en Cedric Moore) verdwenen spoorloos van de ene op de andere dag. In 1994-1995 presteerde RZG Donar conform het bescheiden budget en werd in de 1^e ronde van de play-offs uitgeschakeld door Den Helder. Namen die binnenschieten zijn de Nederlander Daniel Gemke en de Amerikaan Tyrone Travis (wat kon hij gemeen kijken). In het seizoen 1995-1996 kwam de door velen geliefde Amerikaan Donnell Thomas naar Groningen en hij bleef drie seizoenen. Het jaar 1995 was ook het debuutjaar van Ciske (Patrick Faydherbe). Hij stond bekend als een lastig ventje uit Amsterdam, maar coach Glenn Pinas wist er wel raad mee. Dick de Boer was dat seizoen assistent-coach bij RZG Donar. Ook nu werd Donar in de 1^e ronde van de play-offs uitgeschakeld.

Het jaar 1996 was in ander opzicht ook een bijzonder jaar. Internet stond nog in de kinderschoenen en Donar presenteerde als eerste club uit de eredivisie een eigen homepage met als adres http://www.cybercomm.nl/~donar. Er waren meer bijzondere feiten in het seizoen 1996-1997. Toen ontstond het begrip Euro-speler en RZG Donar verwelkomde de IJslander Herbert Arnarson. Donar had o.a. het duo Thomas en Thomas (Donnell en Michael), Scott Snider en Nederlanders zoals Michel van Houten en Evert Jan Siderius. Het publiek kwam massaal, mede door de spectaculaire dunks (systeem 5  betekende bij goede afloop een alley-oop) van Michael Thomas. In de halve finale van de play-offs verloor RZG Donar met 3-2 van Amsterdam.

Het seizoen 1997-1998 was een succesvol jaar en Donar bereikte de finale van de play-offs. Schutter Mike Vreeswijk kwam over van Den Bosch en Donnell Thomas en Scott Snider bleven in Groningen. Ook de reeds bekende Nederlanders debuteerden: Koen Rouwhorst en Nitzan Hadash. De play-offs waren zinderend en de E-hal kon de vele aanvragen voor kaarten niet aan. Uiteindelijk verloor RZG Donar de finaleserie met 4-3 van Den Helder (met het omstreden voetincident, live op tv, van Rolf Franke op de driepuntslijn).

Ondanks de grote successen moest men een jaar later (seizoen 1998-1999) het doen met een kleiner budget. RZG Donar begroette een nieuwe IJslander, Helgi Gudfinnsson, en andere nieuwelingen waren o.a. Roberto v.d. Broek, Dave Tuinstra, de Amerikaan James Williams die een erg lange aanloopperiode nodig had om iets van zijn kunnen te laten zien en Justin Jones, een Amerikaan die erg hard werkte. In de eerste ronde van de play-offs verloor men met 2-1 van Weert.

MPC werd sponsor in 1999-2000 en MPC Donar kwam weer uit in de Europa Cup. Het team met o.a. nieuwelingen Lamont Randolph, LeRoy Watkins, Albert Johnson, Herbert Arnarson, Erik Schuur, Pieter van Altena en Eric Poiesz werd in de eerste ronde van Europa Cup III uitgeschakeld door de Zwitserse club Associazione Basket Vacallo. In de eerste ronde van de play-offs werd MPC Donar verrassend uitgeschakeld door Werkendam.

In 2000-2001 wilde MPC Donar een stap vooruit maken en versterkte zich met de Kroaten Zoran Kalpic en Ivica Gulin. Beiden bespeelden het publiek, maar vergaten nog wel eens hun defensieve taken. En dat tot grote woede van de Twin Towers Lamont Randolph en Leroy Watkins. O.a. cultuurverschillen binnen het team zorgden er voor dat MPC Donar niet verder kwam dan de halve finale van de play-offs (3-0 voor Amsterdam).

In 2001 werd met weemoed afscheid genomen van de Evenementenhal en vanaf seizoen 2001-2002 speelde MPC Donar in de Martiniplaza. Het team was op papier sterker geworden met nieuwelingen als Harvey van Stein, Shawn Dirden, Ivan Jerenic en Mack Tuck. Publiek en tv-commentatoren waren lyrisch over Mack Tuck, want basketballen kon hij en regelmatig klonk er ah’s en oh’s door de zaal als men genoot van zijn acties. Alleen was het jammer dat het tussen zijn oren niet 100% was en hij vaak geen teamspeler bleek te zijn. Het Nederlandse publiek zag hem als ster en koos hem tot “Most Valuable Player of the Year”. Achteraf was de uitschakeling in de eerste ronde van de play-offs (door NAC)  geen verrassing gezien de problemen. Aan het tijdperk Glenn Pinas kwam een einde.

Daarna onstond er een moeilijke periode (wat resulteerde in een faillissement), maar MPC Donar kwam in seizoen 2002-2003 terug uit het dal. Nieuw bestuur, nieuwe coach (Dick de Boer) en nieuwe spelers (o.a. Egi Mikalajunas, Dan Shanks, Maurice Ingram, Lucien Boldewijn en jonge talenten). Alles liep niet vlekkeloos binnen het team (ook niet vreemd als je binnen twee weken een geheel nieuw team moet formeren) en resulteerde in een vroegtijdig opstappen van coach Dick de Boer. Marten Scheeptra volgde hem op en zag zijn team door Amsterdam uitgeschakeld worden in de eerste ronde van de play-offs.

Het bestuur begreep dat het anders moest, maakte een beleidsplan en zoals bekend hapte topcoach Ton Boot toe. MPC Donar werd MPC Capitals en het doel voor seizoen 2003-2004 was het bereiken van de top 4. Na de eerste training stapte Joost Ooms al op en Nick Stapleton vertrok in augustus omdat hij zich niet voor 100% kon inzetten. In november zag Tjoe de Paula geen heil meer bij MPC Capitals en leverde zijn contract in. Een maand later kocht MPC Capitals het contract met Brant Bailey af. In januari arriveerde Travis Young en het team begon steeds beter te draaien. Hij raakte in april geblesseerd en MPC Capitals schakelde over naar "vechtbasketbal". De play-off-wedstrijden waren een veldslag (MPC Capitals schakelde eerst Omniworld en Demon Astronauts uit) en steeds meer spelers, zoals Egi Mikalajunas en Valmo Kriisa, raakten geblesseerd. Met een kleine selectie bereikte MPC Capitals de finale van de play-offs en het team van coach Ton Boot overwon elke tegenslag. MPC Capitals won na verlenging de 6e wedstrijd in Den Bosch en werd kampioen van Nederland. Ongeveer 12.000 mensen (!!) vierden feest op de Grote Markt.

Het seizoen 2004-2005 begon onrustig: na de eerste training haakte Chris Mims direct af, want hij had last van duizelingen. Nieuweling Marek Andruska vertrok vanwege privé-omstandigheden binnen een paar dagen en de beoogde opvolger was de Australische Nederlander Michael Kingma. De filmster (hij had een rol in Star Wars Episode III) vertrok echter voor meer geld naar een Belgische ploeg. Zijn opvolger Arnas Kazlauskas kon binnen een week ook zijn koffers pakken omdat hij niet kon voldoen aan de verwachtingen. Vervolgens kwam de Ierse Amerikaan Jason Siemon langs, maar ook hij kon niet overtuigen en vertrok snel. Eind oktober werden we verrast met de komst van Chris McGuthrie ("Mighty Mouse"), de guard die jarenlang in Amsterdam heeft gespeeld o.l.v. Ton Boot. In november werden ook de contracten met Marius Janisius en Nate Fox ontbonden en de opvolgers waren snel gecontracteerd: Tom Timmermans en Ryan McDade. Eind december besloot Rogier Jansen te vertrekken bij MPC Capitals en vertrok naar Omniworld. Begin 2005 kreeg Travis Young weer last van zijn knie en kon daardoor niet altijd trainen en spelen. De prestaties van Ryan McDade vielen terug en eind februari contracteerde MPC Capitals een extra Amerikaan: Jamar Smith. Op papier een Amerikaanse topper. Een week later bleek zijn komst van korte duur, want hij kon weer vertrekken. Coach Ton Boot had te veel twijfels bij Jamar Smith. Op 13 maart won MPC Capitals de nationale beker. In de Martiniplaza (4000 toeschouwers) versloegen de Capitals Landstede Basketbal met 83-78. Aan het einde van de competitie stond het team van coach Ton Boot op de eerste plaats. Op 23 april begon regerend kampioen MPC Capitals aan de play-offs, echter het ging volledig mis. Myleasecar Giants won verrassend het eerste duel in Groningen en maakte het karwei af in Bergen op Zoom. De Giants wonnen de serie met 2-0 en uitschakeling van MPC Capitals was een feit.

Op 15 augustus begon de eerste training van seizoen 2005-2006. Na enkele dagen bleek Travis Young niet fit te zijn en onderzoek in UMCG wees uit dat zijn enkel niet in orde was. Hij zal enkele maanden uitgeschakeld zijn en er werd snel een vervanger geregeld: Michael Doles. De vervanger van Young maakte op eigen verzoek zijn try-out periode niet af en de zoektocht naar een vervanger werd weer in gang gezet. Marcquell Patterson zou zijn vervanger worden, maar hij haakte na enkele trainingen al af (hij kon het fysiek niet aan). Vervolgens werd Darren Brooks gecontractreerd, een Amerikaanse topper (op papier) van Southern Illinois. Op 13 september werd bekend gemaakt dat Ton Boot en sponsor MPC Capital NV de contracten hebben verlengd t/m seizoen 2006-2007. Naast Travis Young raakte Travis Reed in september ook geblesseerd (stressfractuur) en hij werd geopereerd. Eind oktober werd Darren Brooks ontslagen omdat hij een sta-in-de-weg was voor de ontwikkeling van het team en zich niet voldoende inzette voor het team. MPC Capitals had een moeilijke periode mede door het ontbreken van vele geblesseerden (ook Kees Akerboom viel uit met een rugblessure) en werd op 10 november in de tweede ronde van NBB-beker uitgeschakeld door Cape Holland Basketball. Half november werd Keith Triplett getest als tijdelijke vervanger van Travis Young, echter na een week vetrok hij weer naar de Verenigde Staten vanwege familie-omstandigheden (later bleek dat hij meer geld wilde omdat er zo hard werd getraind). In december verslechterde de werkverhouding tussen Travis Young en MPC Capitals en op 19 december diende Travis Young zijn ontslag in. Begin januari werd bekend dat Dallas Logan (hij speelde in seizoen 2004-2005 bij Woon! Aris) hem opvolgde. Twee weken later besloot Dallas Logan een einde te maken aan zijn try-out periode. Verrassend was het nieuws op 25 januari, want MPC Capitals maakte bekend Travis Young zijn ontslag had ingetrokken en dat bestuur en coach zijn terugkeer accepteren als Travis Young na intensieve belasting geen last meer heeft van zijn blessures. Eind februari kwam de mededeling dat Travis Young dit seizoen mag blijven. MPC Capitals bleef een tijdje wisselvallig spelen, mede door de vele blessuregevallen, maar in maart zag je de vorm groeien. In de eerste ronde van de play-offs (best of three) was Matrixx Magixx de tegenstander en de eerste thuiswedstrijd werd dom verloren. Het team van coach Ton Boot moest de return winnen om niet vroegtijdig met vakantie te gaan. Het ging moeizaam, maar de Capitals wonnen na verlenging (94-94) met 104-97 van de Nijmegenaren. De beslissende derde wedstrijd in Groningen werd gewonnen met 87-70 mede dankzij een ontketende Travis Reed (36 punten). Tegenstander in de halve finale was Demon Astronauts en MPC Capitals won op karakter en inzet de eerste wedstrijd in Amsterdam: 50-67. Ook het eerste thuisduel (live bij de NOS op het vroege tijdstip van 12.15 uur) werd gewonnen met 64-60. Honderden fans uit Groningen gingen voor het derde duel per bus, trein of auto naar Amsterdam, maar keerden niet blij terug na de nederlaag tegen de Demon Astronauts: 73-62. Stand 2-1 voor MPC Capitals. De vierde wedstrijd werd gespeeld in een kolkende Martiniplaza en MPC Capitals won met 72-55 van de Demon Astronauts en de fans zagen Travis Young (Man of the Match) een prima wedstrijd spelen. De Capitals ging naar de finale en speelden tegen EiffelTowers uit Den Bosch. De eerste finalewedstrijd in Den Bosch was een slechte wedstrijd van MPC Capitals: geen agressie, slecht geschoten, te weinig rebounds en dat resulteerde in een 92-69 nederlaag. De return in Groningen was stukken beter en MPC Capitals won met groot verschil van EiffelTowers: 74-61. De derde wedstrijd in Den Bosch werd ook verloren, mede door slordig spel in de slotminuten: 86-82. De stand in de best-of-seven serie: 2-1 voor EiffelTowers. Wedstrijd vier was een duel om van te smullen: live bij de NOS, sfeer, slordigheden, vechtlust en spanning t/m de laatste seconde. Vijf seconden voor het einde was het 72-69 voor MPC Capitals en één seconde voor het einde schoot EiffelTowers, volgens velen, een driepunter raak maar de scheidsrechter zag een tweepunter en daarmee was de overwinning van de Capitals een feit. Wedstrijd 5 was in Den Bosch en na een goede start (25-38) liet MPC Capitals het volledig afweten en boekte EiffelTowers een ruime overwinning mede door acht driepunters van Gert Kullamae. De Capitals moesten de 6e wedstrijd in Groningen winnen en in een kolkende Martiniplaza won MPC Capitals met 83-75 van EiffelTowers. "Man of the Match" was Travis Young: 24 punten waaronder vier driepunters. Zondag 28 mei was de 7e en beslissende wedstrijd in Den Bosch. MPC Capitals had in eerste instantie controle over de wedstrijd, maar gaf het later uit handen en EiffelTowers profiteerde daarvan. Het resulteerde in een kampioenschap voor het team van coach Randy Wiel. MPC Capitals ging in deze finaleserie eervol ten onder.

Eind mei was de start voor het nieuwe seizoen 2006-2007. M.u.v. Gatis Melderis, Valmo Kriisa en Sjors Poels vertrokken alle overige spelers (waaronder Travis Reed, Travis Young en Ramiz Suljanovic) bij MPC Capitals. Op 31 mei werd de eerste nieuweling gepresenteerd: power forward/center John Turek van Omniworld. Vervolgens contracteerde het bestuur de Amerikaanse guard/forward Chris Woods (statistical leader eredivisie 2005-2006), de internationals Niels Meijer en Raoul Heinen, de Amerikaanse shooting-forward Alain Laroche en Darnell Hinson (afgelopen seizoen werd de Amerikaan gekozen tot beste point-guard van de eredivisie). Begin juli werd bekend dat Valmo Kriisa terug ging naar zijn oude Estlandse club en de opvolger werd een dag later gepresenteerd: Gary Buchanan. Hij speelde in het kampioensjaar 2003-2004 ook bij MPC Capitals. Als laatste nieuweling werd de Amerikaan Joshua Helm gepresenteerd. Begin augustus kwam de naamswijziging: MPC Capitals werd Hanzevast Capitals. In de eerste week van de training werd de voet van Joshua Helm in het gips gezet (3 weken uitgeschakeld) en trokken de Capitals tevens een extra insidespeler aan: Dan Oppland. Het team had een matige start van de competitie en coach Ton Boot was ontevreden over vele spelers. E.e.a. had tot gevolg dat Joshua Helm, Raoul Heinen en Alain Laroche op een training niet welkom waren. Op 18 oktober kreeg Alain Laroche te horen dat hij was ontslagen vanwege zijn slechte prestaties. Zijn vervanger werd redelijk snel gevonden: Ron Howard, teamgenoot van Dan Oppland tijdens zijn collegeperiode bij Valparaiso. Op 9 november waren er twee belangrijke berichten: try-out periode Ron Howard werd voortijdig beëindigd en Ton Boot maakte bekend dat hij na seizoen 2006-2007 een "sabbatical year" neemt. Binnen een week had het bestuur van de Capitals een opvolger voor Howard gecontracteerd: point guard Shantay Legans van Upstairs BSW. De wedstrijden daarna waren qua niveau matig, met als dieptepunt de nederlaag in Rotterdam: 80-53. December was een maand met pieken en dalen, met als slot een thuisoverwinning (77-66) tegen koploper EiffelTowers. Eind december was Gatis Melderis afwezig om te herstellen van zijn persoonlijke ongemakken, echter begin januari werd duidelijk dat Gatis niet voor eind januari terug zal keren. Op 17 januari maakte het bestuur bekend dat Gatis Melderis om persoonlijke redenen had besloten niet meer voor Hanzevast Capitals uit te komen. De opvolger van Ton Boot werd officieel (paar dagen daarvoor werd zijn naam al onthuld op donarbasketbal.nl) op 1 februari bekend gemaakt: de Spaanse coach Pep Clarós. Op 5 maart maakten Raoul Heinen en Hanzevast Capitals gebruik van de optie om het contract te verlengen. De Groningers konden op 25 maart de eerste prijs (beker) binnenhalen, echter Hanzevast Capitals had in Amsterdam een volledige off-day en verloor in de bekerfinale van Matrixx Magixx. In de competitie bleef Hanzevast Capitals wisselvallig spelen en eindigde op de derde plaats. Op zaterdag 21 april kwam er een einde aan het seizoen 2006-2007. In de kwartfinale van de play-offs schakelde Amsterdam Astronauts het team van coach Ton Boot uit.

Op 4 mei werd de eerste nieuwe speler voor seizoen 2007-2008 gepresententeerd: de 16-jarige guard Stefan Mladenovic. Ruim twee weken later kwam het nieuws dat directeur Robert Vos zijn ontslag had ingediend en dat bestuurslid Technische zaken Albert van der Ark zijn functie per direct had neergelegd. Een dag later was er ook weer positief nieuws: Rogier Jansen tekende voor 2 jaar. Van der Ark kreeg een aanbod om technisch manager te worden, maar hij zei "nee". In de eerste week van juni werd de Servische point guard Jovan Zdravkovic gecontracteerd. Op 14 juni werden de fans verrast met het bericht dat Hanzevast Capitals mag deelnemen aan de ULEB Cup. Begin juli werden twee Europese spelers gecontracteerd: de Duitser Guido Grünheid en de Tsjech Pavel Englický. Tautvydas Lydeka werd op 6 juli gepresenteerd als de nieuwe center van de Capitals. De eerste nieuwe Amerikaan werd op 16 juli gecontracteerd: Kevin Melson. Twee weken later werd de Amerikaan Dwayne Archbold gepresenteerd. Ruim een week voor de eerste training contracteerde Hanzevast Capitals op 10 augustus de ervaren Amerikaanse spelverdeler Alton Mason. Enkele uren later legde de club, via een bliksemactie nadat zijn huidige Belgische club Royal Atomia Brussel geldproblemen had, Ian Hanavan vast. Op 29 september was de Open Dag van Hanzevast Capitals met o.a. een wedstrijd tegen de Spaanse topploeg DKV Joventut de Badalona met spelers als Rudy Fernández en Ricky Rubio. Hanzevast Capitals begon de competitie zwak (eerste thuis- en uitwedstrijd werd verloren) en op 16 oktober vertrok Tautvydas Lydeka bij de Capitals. Twee dagen later werd zijn opvolger gepresenteerd: Emiliano Morales uit Spanje. Bijna twee weken later werd ook het contract tussen Ian Hanavan en Hanzevast Capitals ontbonden. Half november was Emiliano Morales enkele weken uitgeschakeld en werd de opvolger van Ian Hanavan bekend: Kitwana Rhymer. Het duurde ongeveer 3 weken voordat "Kit" speelgerechtigd was en Hanzevast Capitals verloor de eerste vier ULEB Cup-wedstrijden en enkele competitiewedstrijden. In december en januari waren er langdurige blessures bij Emiliano Morales, Niels Meijer, Kitwana Rhymer en Jovan Zdravkovic. Begin februari kwam er eind aan de onrustige periode (bestuursperikelen) en werd het nieuwe bestuur gepresenteerd met o.a. de terugkeer van Albert van der Ark. In februari speelde het team erg wisselvallig, mede door te weinig spelers (geen rotatiemogelijkheden). In maart onderging Guido Grünheid een meniscusoperatie, maar Niels Meijer, Emiliano Morales en Kitwana Rhymer keerden weer terug na hun blessure. Blessureleed bleef Hanzevast Capitals achtervolgen, maar een week voor de play-offs was iedereen nagenoeg weer fit. In de competitie eindigde het team van coach Pep Clarós op de 5e plaats en kwam in de eerste ronde van de play-offs uit tegen Matrixx Magixx. Na de eerste wedstrijd (gewonnen door Hanzevast Capitals) werd Kitwana Rhymer per direct ontslagen. Hanzevast Capitals werd in de eerste ronde van de play-offs uitgeschakeld door Matrixx Magixx. Op 1 mei maakte coach Pep Clarós bekend dat hij zijn contract niet zal verlengen.

Op 6 mei 2008 presenteerde Hanzevast Capitals de nieuwe coach: Marco van den Berg. Hij tekende een contract voor 3 jaar. Ruim 2 weken later werd bekend dat Stichting Basketbal Groningen het faillissement zal aanvragen en deze werd uitgesproken op 27 mei. De club maakte een doorstart onder de naam "Stichting Prof Basketbal Groningen". Op 29 mei presenteerde Hanzevast Capitals de eerste nieuwe speler van seizoen 2008-2009: Chaz McCrommon. Enkele dagen later werd de Amerikaan Will Whittington en het Nederlands talent Aron Royé gecontracteerd, tevens verlengde Rogier Jansen zijn contract. Zoran Krstanovic, een powerforward/center uit Servië, zette op 10 juni een handtekening onder zijn contract. Op 13 juni kwam een verrassende aankoop: Ransford Brempong. Enkele dagen later presenteerde Hanzevast Capitals de 22-jarige Bas Rozendaal. Op 24 juni werd de terugkeer van Daniel Novak bekendgemaakt. Als laatste buitenlander werd de Amerikaan Torey Thomas gecontracteerd. Ruim 2 weken na de eerste training trok Hanzevast Capitals een extra inside-speler aan: de Australiër Simon Conn. Hanzevast Capitals begon goed aan de competitie en stond in november op de derde plaats. Op 9 november maakte het bestuur van Stichting Prof Basketbal Groningen bekend dat m.i.v. volgend seizoen GasTerra de nieuwe hoofdsponsor is van de Groninger club. De Groninger trots zal spelen onder de naam GastTerra Flames. Ongeveer twee weken later kwam er ook mooi nieuws: Rogier Jansen verlengde zijn contract met 3 jaar.